Medya, iç siyasetin farklı dinamikleri, sanat dünyası ve Avrupa, HDP’ye barajı geçirmek için ellerinden gelenin fazlasını yapıyorlar.
Farklı dinamikleri bir araya getiren ana güdülerden birisinin, KİN olduğu anlaşılıyor.
Demek ki; yıllardır kendilerini saklayan, başka bir görüşün arkasından nüfuz geliştiren medya, sanat ve siyaset aktörleri açıkça takiye yapmışlar.
Dün ne düşünüyorsa, bugün de aynı düşünenlere saygılıyım.
İtirazım, “Dün dündür, bugün bugündür.” diyerek geçmişini bir kalemde silenlere.
Ayrıca şu da çok komik;
“HDP barajı geçmesin” diyenlerin lanetlendiği günlerden geçiyoruz.
Ne münasebet?
Anayasaya, “HDP barajı geçmeli” maddesi konuldu da, bizim mi haberimiz yok?
Başbakan Yardımcısı Yalçın Akdoğan’ın, “HDP barajı geçmezse, süper olur.” sözleri ile başlayan bir tartışma var.
Her kim,”HDP barajı geçmeli” demiyorsa, zinhar anti demokrat ilan ediliyor.
Çok komiksiniz!
Elbette yarışa giren bir parti, yarıştığı diğer partiden daha fazla oy almak isteyecek.
Bunun yollarından birisi de, rakip partinin barajın altında kalmasıdır.
100 yıllık Cumhuriyet tarihinde bunun aksi bir örnek mi var?
Ne yani?
Miting yaparken, “Bir bize, bir HDP’ye mi” denilmeli yoksa?
Kemal Sunal komedisi gibi.
Silahın yanına bir de mahalle baskısını ekleyenlerin demokrasi kahramanı olması, heyecan verici bir dünya komedisi olabilir ancak.
Türkiye, 28 Şubat’tan bu yana böylesine yoğun bir mahalle baskısına tanık olmadı.
Mahalle baskısının, psikolojik bir terör çeşidi olduğunu söyleyen aynı koro, şu anda bu terörün en uç noktasını uyguluyor.
Resmen bu milletin aklı ile dalga geçmeye çalışıyorlar.
Fıkra gibi ama gözlerini, daha dün, “Göbeğini kaşıyan adam” diye küçümsedikleri kitlenin oyuna diktiler.
Bu 3. Sınıf tiyatro artık çok sırıtıyor!
Güldürmeyi bile beceremiyorsunuz!

Talat Atilla/Güneş