Neye Umutlanabilirsin?
Kaygı yalnızca ortadan kaldırılması gereken bir duygu değildir. Doğru yönlendirildiğinde, öğrenme ve araştırma isteğine de dönüşebilir.
Kaygı azalırken, merak da azalabilir…
Neye kaygılıysan ona odaklanırsın. Odaklandığın konuda araştırmalar yapar ve yeni bilgiler edinirsin. Kaygı duyduğun konuların benzer alanlarda toplanması, zamanla o alanda uzmanlaşmanı sağlayabilir.
Kaygı duyduğunda, öğrenerek kendini geliştireceğine umutlanabilirsin…
Merakın artar ve bilimsel içerikleri hızla okursun. Okuma becerilerini kullanırsın. Zamanını, kendini eğitmeye verirsin.
Boş laflardan ve gereksiz ortamlardan uzaklaşırsın…
Çok önemli bir işin vardır: Seni kaygılandıran konuda çözüme kavuşmak. Muhabbet esnasında, zihnindeki soruları yöneltirsin. Sorularına cevap bulamayacağın kişilerle bir araya gelmek istemeyebilirsin. Sohbet ederken bahsi geçen kişiler ve onların davranışları senin meselen değildir. Senin meselen; merak ettiğin konuları öğrenmektir.
Ama her kaygı, meraka dönüşmez…
Kaygının dozu arttığında; dikkatini toplamakta, öğrendiklerini hatırlamakta veya günlük işlerini sürdürmekte zorlanabilirsin. Zihnin öğrenmek yerine, tehlikeden korunmaya çalışabilir. Yani seni araştırmaya yönelten kaygıyla, hayatını daraltan kaygı aynı değildir.
Mesele kaygıyı faydalı ilan etmek değil; onunla ne yaptığını fark etmektir…
Seni soru sormaya, okumaya, araştırmaya ve kendini geliştirmeye götürüyorsa kaygının içinden bir kazanım çıkarabilirsin. Fakat seni yaşamaktan alıkoyuyorsa, artık çözmeye çalıştığın mesele yalnızca dışarıda değil, kaygının kendisinde de olabilir.
Böyle bakınca, kaygının dönüştürülebilen tarafını fark edersin…
Belki kalbinin arada hızlı çarpmasından ve ilişkilerinde yüksek uyum yakalayamamaktan şikâyetçisindir. Fakat kazanımlarına bakınca, sorgulayan ve sorguladıklarının karşılığını bulan bir birey olmak sana haz verebilir.
Kendinde sorun ararken “derdin dermanın” olabilir…
“Oysa insan kaygısına ve acısına bakarak buluşur kendisiyle. Kaçtıkça küçülen, yaklaştıkça büyüyen ‘öz’ünü kaygısında keşfeder. Yüzleşmemek ve kaçmayı seçmek ‘olma’nın biraz da korkulu görkeminden kaçıp ‘olmama’yı seçmektir.”
— Cem Mumcu, Rollo May’in Kaygının Anlamı üzerine