Tersi Misin, Düzü Mü?

Tersi misin, düzü mü? Yoksa aynalar mısın?

Bazen birine davrandığın şekilde başkasına davranamazsın. Rahatlıkla yaptığın o iyilik, o kişiye özel kalır. 

Enerjisel bağlar ise ayrı bir konu…

Bir bakarsın, aynı onun gibi hissediyorsun ve tepkiler veriyorsun. Kendine hayretler içinde kalırsın. Ben kimim diye sorgularsın.

İnsan tek başına bir varlık değildir…

İnsanın birlikte büyüdüğü kişiler, akrabaları, arkadaşları, beraber yaşadıkları, kurduğu bağlar, iklim, maruz kalınan frekanslar, gündem, sohbetler ve sözler veya evinin renkleri insanın var oluşunda iz bırakır.

Yani kimse tamamıyla kendine özgü özelliklerden meydana gelmez…

İnsanın kişiliği, davranışları, enerjisi, duyguları ve inançları dallara ayrılır. Bu dallar bulunduğu topraktan, havadan, sudan veya üzerindeki etkenlerden yükselir.

Hiçbir kökü söküp atamazsın…

Artık her kök senindir. Her dalın, bu köklerden beslenir. Kontrol etmek istediğinde, kaygı yüklenirsin. Çünkü seni var eden çevresel koşulların ve ilişkilerin bıraktığı izleri geriye dönüp değiştiremezsin.

“Ben, başıma gelenler değilim; olmayı seçtiğim kişiyim.”
— Carl Gustav Jung

Yani tersi yüze çeviremezsin…

Aileden gelen bağlarını koparamazsın. Birinin sende ortaya çıkardığı, yalnızca ona akan iyiliğe her zaman engel olamazsın. Sana gelen kötülüğe her zaman karşı koyamazsın. 

Sistem, ihtimallerin mükemmel bir araya gelişi ile seni köklerine seyirci kılar…

Sen ise, bu kökleri kabul edip üzerine çıkarak dallarını nasıl büyüteceğinde etkensindir. Hatta kurumayı da seçebilirsin, beslenmeyi de…