Karahindiba; güneşi, ayı ve yıldızları temsil eden çiçektir…

İnsan ruhu da farklı haller alır. Bazen karanlıkta kalır, bazen güneş açar ve kimi zaman da parlar. 

Ama yanında bulunan kişi, senin karanlığını kabul etmiyorsa, güneş açtığında yanında olur. Her sabahın bir gecesi vardır ve gece çöktüğünde ise yıldız gibi parlayana yönelir.

Nasıl olsa, seçenek çoktur…

Arka sokakta biri vardır,
Instagramda biri vardır,
spor salonunda biri vardır,
iş yerinde, dernekte, aynı evin içinde bile başka biri vardır.

Sözel ve fiziken temas edilebilecek biri her zaman mevcut görünmektedir…

Bugünün ilişkilerinde, insanın huzuru ve mutluluğu hemen başka bir ihtimalde araması oldukça kolaydır. Fakat o anda yanındaki ile kurduğu özel ilişki ne kadar gerçek ve ne kadar derindir?

Yüzeysel ve sanal birliktelik ile günler geçer…

Bazen iki gülümseme, birkaç güzel cümle, birkaç iyi ana sığdırılmış yakınlık, insana ilişki varmış hissi verebilir.

Oysa bir insanın sadece ışığını sevmek, onu gerçekten sevmek değildir…

Elini tuttuğun, “sevdiğim” dediğin kişinin karanlığını da kabul etmeden gerçek bir ilişki kurulamaz. Çünkü sevgi, yalnızca iyi günlere eşlik etmek değildir. Güven, yalnızca huzurlu anlarda yakın durmak değildir. Bağ, birbirinin kırılganlığına da temas edebilmektir.

Seçenek çok olabilir…

Ama insan ruhuna iyi gelen şey, çokluk değil; derinliktir. Derin bağ kurduğu özel ilişkide insan, yalnız kalmaz. 

Bir kalbin ışığını sevmek kolaydır. Asıl mesele, karanlığını da incitmeden taşıyabilmektir.

Seçeneklerin çoğaldığı yerde bağlar yüzeyselleştiğinde, insan kalabalık ihtimaller arasında yalnız kalır.