Anne karnına düşmeden önce doğulacak ülke, şehir, semt ve ev bellidir…

Hangi dili konuşacağı -her dil farklı bir kişiliği ortaya çıkarırken- ve kimlerin ortasında bulunacağı -insan en çok görüştüğü beş kişinin ortalamasıyken- insanın tasarrufunda değildir. Fakat bir şey vardır insana ait olan: Ne hissedeceği.

Anne ve baba, çocuklarının dünyaya gelişlerine belki hazırdır, belki de değildir…

Kardeşler yeni aile üyesini ya kabul eder ya etmez. Akrabalar sevebilir de, sevmeyebilir de. Şartlar, sorunlar, avantajlar, imkanlar veya engeller paket halinde sunulur. İnsan, hiçbirisine müdahale edemez. Fakat bir şey vardır insana ait olan: Farkındalık.

Ve her insanın hikayesi tektir…

Konumu, ilişkileri ve kişiliği ile ortaya bambaşka tek hikaye çıkar. Onun için yazılanları okuyarak olanaklarının içindeki seçimlerini yapma kararlılığını göstermesi, kalemini görmesidir. Yani kendi kitabının sorumluluğunu almasıdır. 

Bir de sonrası var tabi…

Kontrolünün üzerindeki İlahi gücün ebedi ihtimallerle acziyetini insana anlatması var. Hastalıklarla, en sevdiklerinin kayıplarıyla, dün sahip olduğunu sandıklarının bugün olmamasıyla, kazarla, ölümlerle veya hırs ve haset edenlerin oyunları var.

Böylece insan kalemini asıl sahibinin sonsuz yaratım gücüne teslim eder…

Evet kitabını okur.
Evet kendi sorumluluğunu alır.
Ve kendini bilirken acziyetini anlar.
Sonsuz yaratım gücüne hayranlık duyar.
Kendisine rağmen önüne sunulanlarda İlahi kudret elinin onu tuttuğunu bilir.
Bilinci uyanık kadere imanı güçlenir.

Bunca yaşanılanların ortasında her insan, tek bir hikayedir…

Parmak izi gibi, her insana özel bir kitap verilmiştir.

İyi okumalar diliyorum..