MANİDARLIĞIN PAYINDAKİ SONSUZLUK

"Safiyet hiç olmadığı kadar numune" şimdi..
Emanete hiyanet ederken buluyordum, insanlığı..
Çünkü; kalbine inen nurun yanından geçemiyorlar..
Yığınlarca ruhların mahşeri andıran kalabalığı nedamet ile karşılaşınca sarayları andırıyor..

Acaba yürekler yetmiyor mu da ünvanlar seçiliyor her zerreye? 
Saadetinden merhamet yükselse, varlığın o coşkusu zamana yenilir miydi, dersiniz? 

Aslına hizmet edebilmek erdemli hayat yaşamaktan daha öte bir tevazu olmalı!

Terk-i diyar edenlerin manidarlığı insanın görünürlülüğünü ne de çepeçevre kuşatmış..
Bir söz bir sese karşılık gelmezken, ne de avazı çıkanlar var!

Devasa yakınlıklara tez vakitte geçmiyor,  sessizlikten daha ağır ilerleyen düşünceler var, vaktin içinde.. 
Temkinli davranışlar geliştirmek ile teyakkuz içinde yaşamanın arasındaki farkı algılayamayacak kadar hafif bulgulara, ulaşılmaz hissiyatını atayanların yüklendiği yükün fevri hareketlerine maruz kalanlar bilmiyorlar ki; kendisini idrak etmenin manasını!

Gözlerdeki canlar varoluşsal kadroyu işaret edemeyecek kadar kör bakmakta!

Kalplerinde pervasızlık seziyorum, hakikatlerini tüm gerçekliği ile farkederken!

Ya hikmeti neydi bunca yaşananların?

Düşünmeye başladığınızda aklınız başınızda mıdır acaba? 
Her düşünceniz izler bıraksa da, her an başka bir dünyaya evrilen insanlığı takip edebilir miydi, akıl? 
Mümkün ki; imkansız olmasın!
Mevcudatına aldananlar var...

Duyular her ne kadar uzlaşmacı olsa da, insanın kendisini arayışı bitmeyecek.. 

Ayan-beyan iç dünyasını dışarıda esasen algılıyor olsa da, aklından geçenler ile kendisi dışında yaşadıkları her zaman tutarsız kalacak..

Çünkü; akıl devreye girdiğinde bilinç kendi aşamalarını o anda  sorguya çeker...
Akıl her birimi anında gözler önüne sererken,  mantıksal unsurlar tamamen benzersiz görüşlerle karşılaşır..

İnsan ruhsallığının azametini kavrayamıyor!
Ne de olsa özünde taşıdığı o maneviyat, onun kaderini belirlemekte..

Günün "Esra Süntar" sözü;

"SEN daha kendini bilmezken yaratılan alemlerin SEN'in üstündeki hükmü; karşı konulamaz gerçekliğini her an SANA aşikar ermekte! Aklı başında olanın vaktini boşa geçirmesine şaşarım!"