EKRANLARI KUŞATAN AHLAKİ EROZYON
-KADIN PROGRAMLARI MASKELİ KÜLTÜREL DEJENERASYON VE MEDYANIN MİLLÎ GÜVENLİK SINAVI
Bir milletin geleceğini karartmak ve savunma kalkanlarını çökertmek için her zaman sınır boylarında ordularla belirmesi gerekmez. En sinsi ve en yıkıcı istila, evlerin başköşesine yerleştirilen ekranlar vasıtasıyla, aile kurumunun ve toplumsal ahlak nizamının kalbine zerk edilen kültürel zehirdir. Bugün Türkiye’de yazılı ve görsel medyanın, özellikle de ulusal kanalların en çok izlenen saatlerinde kadın programı, reality şov veya kuşak programı adı altında sergilenen rezaletler, birer yayıncılık faaliyeti olmaktan çoktan çıkmıştır. Gayriahlaki ilişkilerin, gayrimeşru hayat tarzlarının, aile içi ihanetlerin ve her türlü yozlaşmanın normalleştirilerek Türk milletinin sinesine boca edilmesi, toplumsal hafızamızı ve geleceğimizi tehdit eden en büyük görünmez düşmandır. Reyting ve ticari kaygılar uğruna bu rezaletlerin sergilenmesindeki sakıncaları görmezden gelen, hatta bunu teşvik eden gayri millî yayın dili, devletimizin bekasına ve toplumsal yapımıza doğrudan yöneltilmiş açık bir suikasttır.
Mütefekkirlerin Aynasından Toplumsal Çürüme
Biz, toplumsal nizamını ve aile yapısını mukaddes bir kale olarak gören, ahlakı devletin temeli sayan asil bir medeniyetin varisleriyiz. Türk-İslam düşünce tarihinin zirve ismi, büyük fikir adamı ve mütefekkir İmâm-ı Gazzâlî, asırlar öncesinden uyararak Kötülüğün sıradanlaşması ve sürekli göz önünde bulundurulması, kalplerdeki haya duygusunu öldürür; hayası ölen bir toplumun ise ne ahlakı kalır ne de devleti demiştir. Bugün ulusal kanallarda sabah akşam sergilenen, ensest ilişkilerden aile içi ihanetlere kadar her türlü çirkinliğin milyonların gözü önüne serilmesi, Gazzâlî’nin işaret ettiği o haya duygusunu kitleler halinde yok etme operasyonudur. Kötülüğü sıradanlaştıran, ahlaksızlığı ekranlarda adeta birer başarı öyküsü gibi magazinleştiren bu medya dili, Şeyh Edebali’nin İnsanı yaşat ki devlet yaşasın düsturunun tam karşısında durarak, insanımızı ve dolayısıyla devletimizi içten içe çürütmektedir.
Toplumsal Kurumların Ve Entelijansiyanın Sükut Suikastı
Bu sinsi kültürel yıkım ve ekranları kuşatan fecaat karşısında, toplumun can damarı olması gereken kurumların ve yapıların içine düştüğü derin atalet, en az bu programlar kadar büyük bir tehlikedir. Milletimizin inanç ve ahlak mihmandarı olması gereken Diyanet İşleri Başkanlığı, ekranlardan evlerimize taşan bu lağım akıntısı karşısında kurumsal bir sessizliğe bürünmüş; minberlerden yapılması gereken gür ve sarsıcı uyarılar cılız kınamaların ötesine geçememiştir. Fikir üretmesi, toplumsal fay hatlarını tespit edip devleti uyarması gereken akademisyenlerimiz ve ilim insanlarımız, fildişi kulelerine çekilerek bu sosyolojik çürümeyi görmezden gelmektedir. Toplumsal ahlakın bayraktarlığını yaptığını iddia eden önemli tarikatlar ve sivil toplum kuruluşları, kendi dar çevrelerindeki mikro iktidar kavgalarına odaklanıp nesillerimizi yutan bu büyük canavara karşı eylemsiz kalmıştır. Hukukun ve insan onurunun muhafızı olması gereken barolar ise aile yapısını ve çocuk haklarını temelinden sarsan bu yayınlara karşı tek bir hukuki manifesto dahi üretememiştir. Bu kurumsal suskunluk ve sükut suikastı, ahlak tacirlerinin ve reyting baronlarının pervasızlaşmasına zemin hazırlayan en tehlikeli olumsuz faktördür.
Reyting Canavarının Gölgesinde Unutulan Yayın Sorumluluğu
Ulusal kanalların yöneticileri ve bu programların yapımcıları, halk bunu izliyor veya gerçek hayat hikayelerini ekrana taşıyoruz masalının arkasına sığınarak kendi sorumluluklarından kaçamazlar. Gerçek hayattaki münferit sapkınlıkları ve adli vakaları, sabah kuşağında canlı yayın spotları altında estetize ederek sunmak, toplumsal bilinci uyandırmak değil, suça ve ahlaksızlığa teşvik etmektir. Türk ailesinin mahremiyetini ve kutsallığını paraya tahvil eden bu zihniyet, genç nesillerimizin zihninde sadakat, namus, aile ve adalet gibi kavramları bütünüyle iğdiş etmektedir. Görsel medyanın bu sorumsuz ve pervasız tutumu, sokaktaki şiddetten aile içi facialara, boşanma oranlarının patlamasından gençlik arasındaki dejenere akımlara kadar pek çok toplumsal yaranın en büyük kuluçka merkezidir. Devletin kolluk kuvvetleri sokakta suçla mücadele ederken, medyanın evlerin içine bu siber ve kültürel zehri akıtması büyük bir çelişkidir.
Ekranlardaki İstilaya Karşı Çelikten Koruma Doktrini
Türkiye Cumhuriyeti Devleti, millî kültürünü ve aile yapısını anayasal güvence altına almış bir hukuk devletidir. Dolayısıyla, medyadaki bu kontrolsüz çürümeye ve toplumsal kurumların sessizliğine karşı devlet aklıyla ivedilikle hayata geçirilmesi gereken somut ve radikal çözüm adımları şunlardır:
Yaptırım
İlk olarak, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (RTÜK), sadece göstermelik para cezalarıyla bu rezaleti geçiştirmekten vazgeçmeli; ahlaki sınırları, aile mahremiyetini ve toplumsal değerleri otomatik olarak çiğneyen programlar için kalıcı ekran kapatma ve ağır lisans iptali yaptırımlarını tavizsiz uygulamalıdır. Ticari kanalların ödeyeceği cezayı göze alarak ahlaksızlığı sürdürmesinin önüne, ancak bu çelikten yaptırımlarla geçilebilir.
Komite
Bununla birlikte, Diyanet İşleri Başkanlığı, akademisyen heyetleri ve hukukçu birlikleri ortaklığında Toplumsal Ahlak ve Yayın İzleme Komitesi kurulmalıdır. Bu komite, sadece bürokratik raporlar sunmakla kalmamalı; baroların hukuki gücünü, akademinin ilmi derinliğini ve Diyanet'in manevi otoritesini arkasına alarak gayriahlaki yayınlara karşı devlet nezdinde doğrudan ve hızlı yaptırım talepli hukuki süreçler işletmelidir.
Mücadele
Ayrıca, televizyonlardaki bu yozlaşmanın internet ve dijital platformlardaki uzantılarına karşı siber denetim mekanizmaları en sert düzeye çıkarılmalı; reyting veya tıklanma uğruna toplumsal ahlakı infiale uğratan yayıncılar ve medya organları hakkında Türk Ceza Kanunu’na eklenecek Toplumsal Değerleri Kasten Aşağılama ve Kültürel Terör maddesi kapsamında adli süreçler başlatılmalıdır.
Seferberlik
Son olarak, Millî Eğitim Bakanlığı müfredatına ilkokul sıralarından itibaren Bilinçli Medya ve Dijital Okuryazarlık dersleri zorunlu olarak eklenmeli; evlatlarımız ekran başındaki her içeriği tüketen pasif alıcılar olmaktan kurtarılarak, kötüyü ve yozlaşmışı reddeden millî bir süzgece ve estetik beğeniye ulaştırılmalıdır.
Unutulmamalıdır ki, sınırlarını koruyup iç cephesini ekranlardaki ahlaki çürümeye ve kurumların tepkisizliğine teslim eden milletler, gelecekte bağımsızlıklarını koruyamazlar. Medya, millî uyanışın ve devletin cihanşümul vizyonunun aynası olmak mecburiyetindedir. Kalemizi içeriden çökertmek isteyen reyting baronlarına, ahlak tacirlerine ve bu yıkıma karşı dilsiz şeytanı oynayan sessiz odaklara karşı devletimizin çelik yumruğunu indirmek, aziz milletimize ve şanlı tarihimize karşı en kutsal borcumuzdur.

