Annelerimiz…
Hayatımıza anlam katan, varlığımızın en kıymetli sebebi…
Bizi dünyaya getiren, sevgisiyle büyüten biricik canlarımız…
Dokuz ay on gün taşıyan, bir ömür kalbinde saklayan annelerimiz…
Sadece bedenimizi değil, ruhumuzu da büyüten en büyük emeğin sahipleri…
Size olan sevgimiz hiçbir kelimeye sığmaz, hiçbir cümle yetmez anlatmaya.
Yaşımız kaç olursa olsun, ister 7 ister 70…
Bir yanımız hep sizin evladınız olarak kalır.
Sizin dizinizde huzur bulan o çocuk, hiç büyümez aslında.

Bir sarılışınızda tüm dertler susar,
“Canım” deyişinizde dünya yeniden anlam kazanır.
Sizin sevginiz, en karanlık anlarımızda bile yolumuzu aydınlatan bir ışıktır.
Uykusuz gecelerin, sessiz fedakârlıkların,
kimse görmese de eksilmeyen emeğin adıdır annelik…
Kendi hayatından verip bizim hayatımızı güzelleştiren en büyük kahramanlarsınız.
Sizinle hayat daha güzel, daha güvenli, daha anlamlı…
Sabrınızla, şefkatinizle, koşulsuz sevginizle
bizlere sadece yaşamayı değil, insan olmayı öğrettiniz.
Bizleri sevginizle büyüten, her an yanımızda olan annelerimiz…
Sevincimizde ilk sarıldığımız, üzüntümüzde ilk aradığımız sizsiniz.
Bir bakışınız bile yeter içimizi ısıtmaya.
Siz, hayatın bize verdiği en güzel hediyesiniz…
Ve biz, o hediyenin kıymetini her geçen gün daha iyi anlıyoruz.
Ne yapsak hakkınızı ödeyemeyiz…
Ne söylesek eksik kalır…
Çünkü sizin yeriniz hiçbir zaman dolmaz,
sizin sevginizin yerini hiçbir şey tutmaz.
İyi ki varsınız…
İyi ki annemizsiniz…