EVLENSE DE KURTULSAK

Bugün size işyerindeki en unutulmaz anılarımdan birini anlatmak istiyorum.

Kahramanımız, nevi şahsına münhasır temizlikçimiz Emrah... 

Tanıyabileceğiniz en çalışkan adam olan Emrah'ın bir kusuru vardı yalnız. “Kural tanımaz” 

Çok önemli bir yurt dışıyla heyeti toplantıdayken bizimkinin kovasını hazırlayıp şlap diye attığı bezle toplantı odasının camını silmeye başladığını düşünün! Emrah, ne yapıyorsunn, toplantı var. “Bu benim işim Gıvılcım Hanım. Mesai bitecek.”

Yurtdışıyla hararetli bir konuşma içinde olan Elvira’nın odasına buldozer kılıklı elektrik süpürgesiyle “woooooo" diye dalıp kızcağızın  sinek kovalar gibi yaptığı el hareketini görmezden gelerek bağırırırdı “Elvira Hanııım,ayaklarınızı galdırıın,süprüntüleri alacaaam"

Bu arkadaşımızın kremalı bisküvi saati vardı yalnız. İşte o saatte bina yıkılsa yerinden kıpırdamazdı.

Çok önemli konukların geleceği bir zaman Emrah’ın bisküvi yeme saatine denk geldi bir gün. Randevu saatinde bu önemli ayrıntı nasıl atlandı. Konuklar gelmek üzere ama bizimki büyük bir ciddiyetle kremalı bisküvisini yiyor. Nasıl bir ses tonuyla carladığımı bilmiyorum ama Kural tanımaz yerinden fırlayıp toplantı odasını temizledi. Arkasında olduğumu farketmeden çayocağına geçerek söylendi. “Şu gudubet gadın bir evlense de kurtulsak !” 

“Bir şey mi söyledin Emrah??” diye seslenince yutkundu. “Diyom ki Gııvılcım Hanım, toplantı odası valla çiçek gibi oldu.