GÖRÜNMEYEN SÖMÜRGE
Akademik Foncular ve Entelektüel Mandacılık
Düşmanın üniversite kürsülerine milyon dolarlık fonlarla sızdığı bir çağda, zihinleri işgal edilen bir milletin sınırlarını koruması sadece bir illüzyondur; çünkü kalemi küresel efendiler tarafından satın alınmış bir aydın, cephedeki en ağır toptan daha tehlikeli bir ihanet silahıdır.
Bilim ve Fon Kıskacında Zihinleri İşgal Edilen Ulus Devletler
Sömürgecilik tarihi, toprakların işgali ve madenlerin gaspıyla başlayan ilkel dönemlerini geride bırakalı çok oldu. Modern çağın küresel efendileri, artık ulus devletleri tanklarla veya uçaklarla kuşatmıyor. Bugünün en sinsi ve en tehlikeli işgal hareketi, uluslararası vakıfların, küresel düşünce kuruluşlarının ve enstitülerin dağıttığı milyon dolarlık araştırma fonlarıyla, doğrudan üniversitelerin loş odalarında icra ediliyor. Bilimsel tarafsızlık, akademik ilerleme ve proje desteği maskesi altında yürütülen bu operasyon; bir ülkenin entelektüel sermayesini, akademisyenlerini ve düşünen beyinlerini kendi devletine, kendi medeniyet kodlarına düşman eden modern birer mandacılık üssüne dönüştürmektedir.
Proje Fonlarından Zihin İşgaline Uzanan Akademik Kölelik
Uluslararası saygınlığa sahip küresel vakıflar ve sivil toplum maskeli yapılar, az gelişmiş veya gelişmekte olan ülkelerin üniversitelerine her yıl milyarlarca dolarlık hibe ve fon akıtmaktadır. Nitekim sadece Açık Toplum Vakıfları gibi küresel şebekelerin dünya genelinde akademi ve medyaya aktardığı hibe miktarının 19 milyar doları aşması, Avrupa Birliği’nin ideolojik kriterlere bağladığı "Ufuk Avrupa" programının 95,5 milyar avroluk muazzam bir bütçeyle yürütülmesi bu küresel taarruzun boyutlarını belgelemektedir. İlk bakışta bilime hizmet gibi görünen bu fonların arkasında, hedef ülkenin sosyolojik fay hatlarını, etnik yapılarını ve kültürel zaaflarını deşifre etmeyi amaçlayan sinsi bir istihbarat ve algı mühendisliği yatmaktadır. Sosyoloji, göç ve etnik kimlik üzerine yapılan saha araştırmalarının %80'inin dış fonlarca finanse edilmesi; devletlerin milli istihbarat teşkilatlarının bile ulaşmakta zorlanacağı en mahrem toplumsal verilerin, "akademik anket" ambalajıyla Batı'nın veri merkezlerine akıtılması demektir. Bu durum basit bir akademik çalışma değil; bir ülkenin en eğitimli dimağlarının, küresel sermayenin laboratuvarlarında gönüllü birer veri madencisine ve zihin kölesine dönüştürülmesidir. Necip Fazıl Kısakürek'in feryat edercesine söylediği, "Ruhunu arayan milletlerin karşısına, onun ruhunu emen sahte aydınlar çıkar" tespiti, tam da bu fon tezgahlarında üretilen sahte entelektüellerin gerçek yüzünü gözler önüne sermektedir.
Entelektüel Mandacılık ve Kendi Toprağına Yabancılaşan Aydın İhaneti
Bu fon mekanizmasının nihai hedefi, ulus devletlerin zihinsel savunma duvarlarını içeriden çökertecek fonlu bir aydın aristokrasisi yaratmaktır. Küresel fonlarla beslenen, batıdaki kürsülerde ödüllendirilen ve ekranlarda entelektüellik satan bu yapı, zamanla kendi toplumunun değerlerine, inancına ve tarihine üstenci bir dille yukarıdan bakmaya başlamaktadır. Milli çıkarları savunmayı barbarlık, medeniyet kodlarına sahip çıkmayı köhnemişlik olarak gören bu fonlu mandacılık; fon aldıkları odakların ideolojik ajandalarını, sinsi cinsiyetsizleştirme projelerini ve etnik parçalanma tezlerini bilimsel birer dogmayla topluma dayatmaktadır. Kendi devletinin tezlerini savunmaktan utanan, ancak batıdan gelen fon emirlerini rehber edinen bu zihniyet, modern çağın en tehlikeli entelektüel işbirlikçisidir. Cemil Meriç, fildişi kulelerinden kendi milletine yabancılaşan bu güruhu, "Jön Türkler, Batı’nın yeniçerileridir; kendi tarihlerini düşman gözüyle okurlar" diyerek en keskin şekilde teşhis etmiştir.
Akademik Esaret Karşısında Yerli İstikamet ve Zihni Müdafaa Hattı
Küresel fonların ve enstitülerin üniversitelerimizi birer ideolojik operasyon sahasına çevirmesine karşı durmak, bugün sınır güvenliği kadar hayati bir milli beka meselesidir. Ulus devletlerin entelektüel hafızasını silmeyi hedefleyen bu akademik mandacılığa karşı; devlet eliyle acil ve tavizsiz bir stratejik eylem planı devreye sokulmalıdır. İlk iş olarak, üniversitelerdeki tüm uluslararası fon ve hibe akışları, Millî İstihbarat Teşkilâtı ve Yükseköğretim Kurulu bünyesinde kurulacak ortak bir "Akademik Güvenlik ve Denetim Kurulu" tarafından milimetrik bir süzgeçten geçirilmelidir. Devletin millî çıkarlarına aykırı veri toplayan ya da örtülü operasyon yürüten fonlar derhal yasaklanmalıdır. İkinci adımda, Türk bilim insanlarının küresel tefecilerin fonlarına mahkûm kalmaması için TÜBİTAK ve benzeri millî kurumlardaki araştırma ödenekleri en üst seviyeye çıkarılmalı; tıp, teknoloji ve özellikle sosyoloji alanındaki projeler doğrudan devlet eliyle tam finanse edilmelidir. Akademisyenlerimizin akademik yükselme (doçentlik, profesörlük) kriterleri Batı endeksli dergilerde (SCI/SSCI) yayın yapma zorunluluğundan kurtarılmalı, millî yayıncılık ve yerli bilimsel üretim mekanizmaları teşvik edilerek Batı'nın akademik vize tekel kırılmalıdır. Üniversiteler, Batı taklitçiliğinin ideolojik üssü olmaktan çıkarılarak, bilimi imanla, teknolojiyi yüksek ahlakla birleştiren yerli birer irfan yuvası olarak rehabilite edilmelidir. Zihinlerini ve aydınlarını yabancı vakıfların insafına bırakan devletler, geleceğin dünyasında bağımsız bir irade sergileyemezler. Nurettin Topçu’nun feryat edercesine dile getirdiği, "Kendi kültürünün kölesi olanlar sömürgeleşir; Batı’nın formülleriyle millî bir dünya kurulamaz" uyarısı, akademik alanda kurmamız gereken bu sarsılmaz yerli hattın değişmez rotasıdır.

