İLHAN SELÇUK TAM UÇTU: “TÜRBAN MAHALLE KARISINA YAKIŞIR!” 

İlhan Selçuk/Cumhuriyet

Mahalle Karısı...

Mahalle bizim toplumsal yaşamımızda önemli bir yer tutar...

Edebiyatımıza renk vermiştir...

Dilimizi zenginleştirmiştir..

Hayatımızı biçimlendirmiştir..

Kız, beraber yürüdükleri oğlanı mahalle sınırında uyarır:

- Mahallemize geldik, artık ayrılalım...

*

Mahalle üstüne ne de çok deyiş vardır:

- Mahalle bekçisi..

- Mahalle kabadayısı..

- Mahalle mektebi..

- Mahalle bakkalı..

- Mahalle kahvesi..

- Mahalle muhtarı..

- Mahalle çapkını..

Mahalle üzerine kimisi olumlu, kimisi olumsuz çok yorum yapılır; ama son günlerde mahalle siyasete de girdi:

- Mahalle baskısı..

*

Koskoca Amerika'nın kendine özgü dünya siyasetiyle yönlendirdiği ve dayattığı sözümona "ılımlı İslamcılık" Türkiye'de tüm emperyalist göstergeleriyle iktidara oturunca bu marifet nasıl açıklandı:

- Mahalle baskısı...

Yer misin, yemez misin?..

Köyleri, kasabaları, gökdelenleri, apartmanlarıyla ülkeyi koca bir mahalleye indirgemek belki çarpıcı bir uyarı olabilir...

Üstelik mahallenin unutulmaz bir oyuncusu daha var:

- Mahalle karısı...

*

Mahalle karısını salt apteshane ibriği pozunda, sağ eli belinde, sol eli yukarda, kavgacı bir edepsiz gibi düşünmeyin...

Mahalle karısının kimliğini oluşturan, edepsizliğinin somutlaşmasından çok, hayata bakış açısıdır...

Çoğu zaman tesettürü benimsemiştir mahalle karısı...

İster çarşaf olsun..

İster başörtüsü..

İster türban..

Çarşafın cehaleti, başörtüsünün saygınlığı ve utangaçlığı bir yana; türbancının politikasındaki cüret, mahalle karısına daha çok yakışır...

*

Kocasının yüksek makamlara tırmanması, siyasal yaşamdaki yetkili koltuklarda oturması, mahalle karısının gizli edepsizliğinin dışavurumu için birebirdir...

Gerçekte türbanlı mahalle karısı, kocasını parmağında oynatır...

Tören mi var, atama mı yapılacak, makam mı paylaşılacak, iş mi kotarılacak, çocuklara avanta mı sağlanacak; mahalle karısı türbanının hatırına kocasını çekip çevirmekte usta mı ustadır...

*

Kim bilir, belki de Türkiye siyasetinin püf noktasını mahalle baskısına bağlayan Amerikancı profesör haklıdır...

Belki de mahalle, ülkenin yazgısına egemendir...

Bu durumda mahalle karısının edepsizliğine de şaşılmaz...

Edep gereksinimi içinde kıvranan toplumda, edepsizliği ve terbiyesizliği başına türban gibi saran mahalle karısı karşısında müeddep olmak kolay değil...