Eskişehir’deki Gezi olaylarında dövülerek öldürülen Ali İsmail Korkmaz davasının faili polis Mevlüt Saldoğan 10 yıl ceza aldı.

Yani, 4 yıl 2 ay içeride yatacak!

Toplumsal olaylarda bazen kastı aşan, istenmeyen ya da toplum psikolojisinin sürüklediği ölümler olabiliyor ama Korkmaz cinayeti bunlardan daha farklı duruyor.

Elinde silahı olmayan genç bir çocuk…

Devlet ve durumdan vazife çıkaran vatandaşlar tarafından kıstırılıyor.

Polis’ten kurtuluyor, vatandaş vuruyor.

Vatandaştan kurtuluyor, Polis vuruyor.

Düşüyor, tekmeleniyor.

Kalkıyor, yumruklanıyor.

Kaçamıyor.

Kafasına defalarca tekme atılıyor.

Ali İsmail Korkmaz öldürülüyor.

Mesele, Korkmaz’ın etkisiz hale getirilmesi değil.

Mesele, o’nu öldürmek!

Beceriyorlar.

Korkmaz, ölümü hak edecek ne yapmış olabilirdi acaba?

Suikast? Bombalama? Yaralama?

Silahlı saldırı? Tecavüz?

Hiç biri.

Yalnızca Protesto…

Korkmaz da herkes gibi bir ana kuzusuydu.

Ali’nin yaşamını koparan Polis’in, “İyi Hal” indirimi alması acıklı bir durum.

“İyi Hal” ne demek acaba?

“İyi İnsan” desek, adam öldürene yakışmıyor!

“Vicdanlı” desek, attığı tekmeler tekzip ediyor!

Ne demek iyi hal?

Mahkemeye kravat takarak, tıraş olarak gelmek mi?

Yoksa, takım elbise ile gizlenmek mi?

Evet, “İyi Hal” tam da bu fotoğraf işte.

“Madem iyi bir insansın, neden savunmasız bir çocuğu öldürdün?” 

sorusunu Hakim Bey soramıyor.

Çünkü kanun böyle!

Vicdanı örten bu kanunu kaldırmayı düşünmez miyiz?

Yoksa, bir gün bize de lazım olabilir gibi ucube bir düşüncenin esiri mi olacağız.

Vicdan ve adaletin olmadığı bir yerde, kanunlar olsa da olur, olmasa da!

Adalet yalnız mülkün değil, insanlığın da temelidir!