Eskiden Vicdan Vardı Şimdi Aman Tayyip Duymasın Var!

Ahmet HAKAN/Hürriyet

İSLAMCI AYDIN HEYHAT!

Eskiden "hep muhalif olma"nın adamı güzelleştiren taraflarından sonuna kadar yararlanırlardı...

Şimdi ise ellerinde tuttukları mutlak iktidar erkinin üzerine titreyerek çirkinleşiyorlar.

Eskiden sofralardan uzak tutuldukları için övünürler ve hep minnetsizlik destanları yazarak büyürlerdi... Şimdi ise nobran bir titizlikle "sofraya alınacaklar" listeleri hazırlıyorlar...

Eskiden "polis copu"nun, "biber gazı"nın karşısında hizalanırlardı... Şimdi ise "polis copunun indiği sırtlar" ile "biber gazının yaktığı boğazlar" karşısında hizalanmış durumdalar...

Eskiden "partiden bağımsız düşünce" geliştirmenin peşindeydiler... Onlar söyler, parti uygulardı... Şimdi ise bırakın "partiden bağımsız düşünce"yi, "bağımsız düşünce" bile üretemiyorlar... Parti söylüyor, onlar uyguluyor.

Eskiden iktidar erkinin isimlerinin üzerini çizmesinden şeref ve onur çıkarırlardı... Şimdi ise "aman ismimiz çizilmesin" meselesini biricik mesele haline getirdiler...

Eskiden "İslam düşünce felsefesi"ni geliştirmek için çırpınırlardı... Şimdi ise yepyeni müteahhitlik şirketlerini geliştirmek için çırpınıyorlar.

Eskiden vicdan vardı, empati vardı, isyan vardı, klas duruş vardı, göze almak vardı, Ali Şeriati vardı, "Yoldaki İşaretler" vardı, "ezilenler" vardı... Şimdi ise cüzdan var, "aman Tayyip kızmasın" var, "bir biçimde Sabah’a kapağı atma emeli" var, "sofranın davetlisi olma çabası" var...

Eskiden kendilerinden nefret edenler nezdinde bile mağdur ve mazlum olmaktan kaynaklanan bir sempati elektriği yayarlardı... Şimdi başka mağdur ve mazlumlar nezdinde bile neredeyse "zalim" diye etiketleniyorlar.