Seçim dönemlerinde seçimin dışında bir şey yazma şansı pek olmuyor.
Elbette bu seçim(ler) tüm dönemlerin en önemli seçimi lakin…
Önemi ile mütenasip bir curcuna, bir heyecan ortada yok.

Neden acaba?
Sanki her şey süt liman.
Sanki her şey aynı gidecekmiş gibi...
Oysa veriler bir şeylerin değişme ihtimalini, değişmeme ihtimalinden daha yüksek gösteriyor.
Her şeye gereğinden fazla tepkili bir otoritenin...
Bu sakinlik, bu ferahlığı nedir?
Nasıl anlatsam…
Gerilim filminde kahkaha atılması gibi bir şey…
Kötü karakterin bıçağı saplarken, izleyicinin trajik sona komedi muamelesi yaparak kahkahalarla gülmesi sizce de tuhaf değil mi?
Bence tuhaf ötesi.
Neyse…
Yaşayarak göreceğiz…
 
BAŞKANLIK OLUR (MU)?
 
Başkanlık tartışmaları ilk başladığı andan itibaren yazdığım, konuştuğum tüm tv mecralarında, “Başkanlık yürüyecek bir sistem değil. Türkiye için uygun değil” tezini kuvvetle savundum.
Hükümet test sürüşünde gördü ki;
Başkanlık iyi bir tercih değil.
Elbette hükümetin böyle bir açıklaması yok ama iç seslerinin bu olduğundan hiç şüphem yok.
Mesela…
Düşünün Allah aşkına;
Bir siyasetçi Milletvekili adayı yapılmasına hem sevinir, hem üzülür mü?
Şimdi hem seviniyor, hem üzülüyorlar.
Vekil olursa Bakan olamıyor çünkü…
Bakan oldu diyelim…
Bakanlıktan alındığı an sade vatandaş rıza haline geliyor.
Onca emek, gayret ve çile bir anda sıfırlanıyor.
Sürdürülebilir bir şey değil.
Anayasa Mahkemesi herkesi bu çileden kısa zamanda kurtarır mı acep?
Kimbilir?..