Kadın bizim yıldızımız, başımızın tacı, evimizin çiçeği, bahçemizin gülüdür. Kadına şiddet uygulayan insan aciz ve zavallıdır. ‘İbrahim Tatlıses kadın düşmanı,’ diyorlar. Benim kadar kadına düşkün var mı? Bacılarımı, kızlarımı sokakta mı bıraktım ki... Hepsinin altlarında arabaları, evleri, yiyecekleri bir lokma ekmekleri var. Ailemde dört kız kardeşim, altı kız torunum, üç de kendi kızım var. Kadına düşman bir insan, kadını yok sayan bir insan, kendi hayatını yaşar ama ben kendim için bir saat bile ayırmadım.” Ona ‘kadın düşmanı’ demek, zırvalığın daniskası. Bütün o nereye gideceğini hesap etmediği patavatsız sözlerinin, sille tokat girişmelerinin yanında, koruyan, kollayan, gözü dolan bir adam da var.