SUNAY AKIN "En çok da, Kuzguncuk’ta, Can Yücel’in evindeki sohbetlerimizi özleyeceğim... Bir akşam, “Hava güzel, yürüyelim” demiştin ve Kuzguncuk’tan Üsküdar’a kadar sohbet ederek yürümüştük... İskelede seni uğurlarken “Güle güle İstanbul çocuğu” diye seslenmiştim arkandan... Gülümseyerek dönmüş ve “Bak bunu sevdim haa” demiştin... Güle güle İstanbul çocuğu, güle güle..."