Ana Muhalefet, iktidar olmamak için elinden gelen her şeyi yapıyor.
Muhalefet olmanın sorumsuzluğu ve konforunu o kadar içselleştirmişler ki;
O rahatlık bozulmasın diye, siyasetin akılcı tüm dinamiklerinden kaçıyorlar.

Öldürülmek üzere olan 1,5 milyon mülteciye kucak açmayı, “İhanet” olarak tanımlayan bir Kılıçdaroğlu var karşımızda.
Kazara o mülteciler içeri alınmadığı için öldürülse, bu sefer de, “1,5 milyon insanın katilisiniz.” siyasetini dillendirecekler.
Çok banal, çok sığ bir siyaset yaptıklarının farkında olmadıkları için seçmenin de bunu fark etmeyeceğini düşünecek kadar saflar.
Sol, mazlumu öteleyen bir anlayışı siyaset manifestosu yapabilir mi?
1,5 milyon insan, Esad ve IŞİD’den kaçan masum halk değil mi?
CHP, kendi tabanını domino eden siyasi dinamiklerle bile yüzleşme cesaretini henüz gösteremedi.
Çoğunluğu zengin seçmenden oluşan Çankaya’yı banko kazanırken, dar gelirli Altındağ&Mamak da belediyeleri neden kaybettiğini dahi masaya yatırma ihtiyacı duymayan bir CHP iktidar alternatifi olabilir mi?
Ana muhalefetin iktidarı talep etmemesinin birkaç nedeni var;
Kendi iç çekişmesini bitirmediği için, iktidar olmaları halinde parti içi muhalefetin de iktidar olma ihtimalinden korkuyorlar.
Muhalefetteyken dahi yönetilemez bir partiyi, iktidara geldiklerinde ellerinden iyice kaçıracaklarını biliyorlar.
İyi de;
CHP seçmenine yazık değil mi?
Seçmenine, bırakın iktidarı, iktidar umudu dahi veremeyen bir partiyi eleştirmeyip ne yapacağız?
CHP, her eleştiriyi, “Hükümetin ekmeğine yağ sürüyorlar” gerekçesiyle bloke etmeye çalışma kurnazlığından ne zaman vazgeçecek?
Şu yönetim tablosuna bir bakın lütfen;
Bir kaçı dışında, hangisinin CHP ile alakası var?
CHP, kendi tabanını dahi ikna edemezken, tapusu belli olan arazilere kaçak ev yapmak isteyen kurnaz bir müteahhit gibi davranıyor.
CHP kendi arsasının sınırlarını belirlemeden, başka arazilere göz dikiyor.
Gerçekten çok komik.

*Bu yazı Talat Atilla'nın Güneş Gazetesi'ndeki köşesinden alınmıştır...