Türkiye'nin kültür sanat iklimi kurudu!

Yılmaz Özdil, geçtiğimiz haftalarda kaybettiğimiz usta tiyatrocu Ferhan Şensoy ile başladığı yazısında Türkiye'deki kültür sanat iklimine vurgu yapıyor.

İşte Yılmaz Özdil'in yazısı!

Ferhan Şensoy 

Ve, Ferhan Şensoy'u da kaybettik.

2002 yılının kasım ayında, sanatı ve sanatçıyı adeta düşman gibi gören Akp zihniyeti iktidara geldikten sonra, ilk, Melih Cevdet Anday'ı kaybetmiştik. 

Uyumayacaksın 

memleketinin hali seni seslerle uyandıracak 

oturup yazacaksın 

çünkü sen artık o sen değilsin 

sen şimdi ıssız bir telgrafhane gibisin 

durmadan sesler alacak, sesler vereceksin 

uyuyamayacaksın 

düzelmeden memleketin hali 

düzelmeden dünyanın hali 

gözüne uyku giremez ki… 

uyumayacaksın 

bir sis çanı gibi gecenin içinde 

taa gün ışıyıncaya kadar 

vakur, metin, sade, 

çalacaksın 

Orhan Veli ve Oktay Rıfat'la birlikte Garip Akımı'nı ortaya çıkarmıştı, “sizleri alışılmış şeylerden şüpheye davet ediyoruz” diyerek, uyarmıştı… “Düzelmeden memleketin hali, uyumayacaksın, bir sis çanı gibi gecenin içinde, taa gün ışıyıncaya kadar!”

Kerem Yılmazer'i kaybettik, sırtını sıvazladığımız köktendinci teröristlerin İstanbul'un göbeğinde patlattığı bombalarla kaybettik. 

“Ben hâlâ Kuvayı Milliye eriyim” diyen, yaşı Cumhuriyet'ten büyük ressamımız Avni Arbaş'ı kaybettik. 
Şairlerin özgür ruhlu aşkı Tomris Uyar'ı, ses ustası Kerim Afşar'ı, efsane vamp Aysel Tanju'yu, sinema emekçisi Kazım Kartal'ı kaybettik. 

Avanak Avni'nin babası Oğuz Aral'ı, Toroslor gibi Tendürek gibi Erciyes gibi dimdik bir adam Cem Karaca'yı, ilk kadın opera sanatçımız Semiha Berksoy'u, Cilalı İbo'muz Feridun Karakaya'yı, iyi kalpli kötü adam Hüseyin Baradan'ı, Arap bacımız Tevfik Gelenbe'yi, tiyatro duayenlerimiz Necdet Mahfi Ayral, Kamuran Usluer, Haluk Kurdoğlu ve İsmet Ay'ı, yaylı tamburu öksüz bırakan Ercüment Batanay'ı, mevlidhanımız Kani Karaca'yı, ne kötü bir yıldı 2004 kardeşim, Şükran Kurdakul'u, Çetin Alp'i, Atilla İçli'yi, Baki Tamer'i, Mehmet Günsür'ü, Turgut Atalay'ı, Vedat Günyol'u, Turgut Atalay'ı, sıra geceleri geleneğinin unutulmazı Kazancı Bedih'i, Türk halk müziğinin huma kuşu Nezahat Bayram'ı kaybettik. Anıtsal heykeltıraşımız Tankut Öktem'i kaybettik. 

Yerlerini doldurabilmek mümkün oldu mu? 

An gelir 

paldır küldür yıkılır bulutlar 

gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet 

o eski heyecan ölür 

an gelir 

biter muhabbet 

çalgılar susar 

heves kalmaz 

şataraban ölür 

Geldi maalesef o an, Attila İlhan'ı kaybettik.

Yazının tamamını okumak için tıklayınız