PKK... Çünkü...

Tam da en milliyetçisinden, solcusuna, radikal dindarından, mütedeyyin kesime, toplumun neredeyse tüm kesimlerinin, “teröristse terörist, caniyse cani. Affedelim gitsin” demesine ramak kala 13 askerimize kurulan cani pusu bizi bu insani sarhoşluktan kurtardı.

Şunu bir kez daha iliklerimize kadar yeniden hissettik ki;

Cani canidir, terörist terörist…

İnsan kılığına girmeye çalışsa bile genlere yapışan o hayvani güdü onların peşini bırakmıyor.

İnsan olmayı, insan kalmayı beceremiyorlar.

Kandan beslenen canilere, kanın dışındaki tüm ikramlar alerji yapıyor.

Kürtçe tv, Gap, kendi dilleriyle yayın, hepsine; tüm Türkiye, hatta şehit yakınları bile “EVET” dedi.

Her EVET, PKK için bir ileri adım, yeni bir kan dökme için istirahat alanı oldu.

Siyasetin aşırıcı vicdanı, belki siyaseten duyarsızlığı ya da kimi zaman aşırı duyarlılığını PKK hep, “Devleti sindiriyorum” diye algıladı.

Oysa son sözünü söylemeyen bir devletin varlığını unuttular.             

PKK insanlık sınavına dahi alınmadan yine ve sonsuza kadar KAYBETTİ…