Zekeriya Beyaz… Çünkü…

Tam “Artık Zekeriya Beyaz incileri duymayacağız” derken Ergenekon’dan flörte, oradan dinlemeye gündemde ne varsa hepsiyle ilgili bir çıkış yapıp gereksiz gündeme başka bir gereksiz detay eklediği için…

Aslında Beyaz’ı “Günün Kaybedeni” ilan etmek yetersiz kalacak. “Yılın,” ya da “Son Yılların” köşemiz olsaydı, belki ancak karşılardı.

Çünkü o bir ilahiyat profesörüydü ama en sulu zırtlak magazin programlarında magazin güllerine öptürdüğü yanağındaki ruj izi daha dururken akla ziyan fetvalar verirken, otel odasında porno kanalları test ederken ya da onu ekrana çıkaracak ne varsa içerik gözetmeden orada biterken izledik. Önceki “Kaybeden”de okuduğunuz üzere Pınar Kür’ün “Entelektüel bu olmamalı” nidasını “Bir bilim adamı, bir ilahiyat profesörü bu olmamalı” şeklinde çıkarmakta uzak ara öne geçti.

Ekrana tutulan ve bu tutulmanın kendisini neye dönüştürdüğü ile ilgilenmeyen Beyaz tam “herhalde duruldu” derken tekrar ortaya çıktı.

Gündem Ergenekon oldu kameraları gördüğü yerde “Ben de Ergenekoncuyum” diye bağırdı…

Gündem Diyanet’in flört fetvasına döndü, flörtle ilgili haber değeri en yüksek açıklamayı, sevap olduğunu buyurdu…

Gündem sıcaktı, dinleme haberleri gündemin birinci maddesi oldu, hemen ilgili demecini patlattı: Telefonumdan hışırtılar geliyor. Ben de dinleniyor olabilirim.

Oysa onu kim neden dinlesindi? Ya da Diyanet’in antitezi, o da tartışmasız gerçek olduğu için, sadece Allah birdir dediği zaman ciddiye alınıp inanılacak Beyaz mı olacaktı? Ergenekon etrafında dönen sevimsizliklere ek bir sevimsizlik eklenmesine gerek mi vardı?

Yoktu… Hiçbirine gerek yoktu. Aynı Zekeriya Beyaz’a ve bu kıymetli beyanatlarına gerek olmadığı gibi. Ancak medyaya magazin malzemesi, Beyaz’a da görünmek lazımdı. Onun için tüm bu gereksizlikler var oldu.

Ama bu arada bir şey oldu; sapla samanı birbirinden ayıramayan yığınla insan Beyaz şahsında bilim adamlarını ve ilahiyat profesörlerini zihinlerinde çöpe attı.

Ve yan unsurlarını da yanına alan Beyaz, kaybetti.