Okan Bayülgen… Çünkü…

Magazin gündemine karşıymış gibi durup her zaman o gündemin içinde yer alması, o seviyeyi hep aşağılar gibi görünüp kendini hep o seviyede var etmesi, etrafına topladığı magazin sefillerinin cehaletlerini yüzlerine vurarak kendini entelektüel gibi göstermesi ve aslında hep vasatın temsilciliğini yapmasına rağmen vasata savaş açıyormuş pozları kesmesi belki de Okan Bayülgen’in tek taktiği.

Doğru… Yıllarca o taktik ile var oldu, birbirinin tekrarından öteye gidemeyen programları sadece isim değiştirerek sanki yeni bir şey yapıyormuş gibi izleyicilerine yedirdi.

Ama işte bir yere kadar. Onun da yıldızı ne zamandır söndü ve artık Bayülgen izlenmeyen, sadece geçmişte kalmış bir hatıra oldu.

Ancak Bayülgen bunu kabul etmiyor, her güne yeni bir polemik yaratma çabasıyla  hala “ben buradayım, görün ey ahali” diyor. Kimse kulak asmayınca da el artırıyor, hala o eski numaralarını çekmeye çalışıyor.

Son numarası ise o konforlu “muhalefete muhalefet etme” kolaycılığı oldu. O keskin eleştirilerini muhalefetin üstüne boca etti ve final cümlesinde komik olma pahasına bir yakarış daha yaptın “beni görün, unutmayın” alt metni ile. Diyor ki; “Ben Köşk’e aday olsam muhalefetin çıkaracağı adaydan daha çok oy alırım…”

O sözlerin çıkış kaynağını özet olarak yukarıda geçtik. Yinelemek anlamsız. Bayülgen’in bu sanrısına en fazla “Yaw he he…” diyebiliriz.

Ve Bayülgen’e bir iyi haber… Bak, çağrın yerini buldu ve seni gördük. Ama biz görsek, birkaç magazin sayfası bu çıkışı “Aykırı şovmenden çok konuşulacak sözler” diye görse de… Bu kadar…

Gerisi yok… Çünkü Okan Bayülgen KAYBETTİ.

Kendini yenilemediği için… Hep aynı tekrarı ısıtıp ısıtıp servis etmeye çalıştığı için… Ucuz birkaç numarayla aslında tatlı su muhalifliğinden öte olmayan bir simülatif kimlik yarattığı için… Artık beceremediği için…

Geçmiş olsun.