Sayın Öztürk gördüklerinizi görmek,hissettiklerinizi hissetmek ve tıpkı sizin gibi tüm olan bitenleri büyük bir çaresizlik içerisinde izlemek bana da tarifi imkansız acılar yaşatıyor.İnsanların içindeki öfkeyi,fitneyi ve bitmek bilmez hırsı anlayamadım,anlayamayacağım.Bende bazen kendi küçük dünyama çekildiğimde ancak huzuru buluyorum.Günümüz dünyasındaki savaşları anlamaya çalışırken,Dünya nüfusunun 300 milyon olduğunda da savaşlar olduğunu düşündüğümde büyük bir umutsuzluk kaplıyor içimi.