Genelkurmay'daki Ergenekon Operasyonu 2004'de Başlamış 

Umur Talu, Ergenekon operasyonu'nun aslında 2004 yılında Özkök döneminde, tasfiyelerle başladığı iddiasında.

Bugünkü yazısında, öncelikle 2004 yılını Umur Talu şöyle anlatıyor: "AKP iktidarı, AB yolundaki adımlar adımlar, tezkerenin reddi, ABD'nin Irak'ı işgali, Musul ve Kerkük meselesi, Kerkük ve arkasından Süleymaniye'de çuvala da varan biçimde, TSK mensupları ile ABD askerlerinin gerilimi... Ayrıca "darbe tasarımları", Genelkurmay Başkanı Özkök'e suikast girişimi... Silahlı Kuvvetler içinde "yolsuzlukla mücadele" patlaması, eski bir kuvvet komutanının, emekli oramiral Erdil'in rütbe de sökülerek mahkûmiyeti, ayrıca çok sayıda subayın da bu yüzden atılması veya soruşturulmasının birikerek gelip çakıştığı bir yıl."

Umur Talu sonra da eline ulaşan bazı belgelerle birlikte yaptığı çıkarsamaları anlatmaya başlıyor:

"1. (Bence de); 2004 ve o yılki Yüksek Askeri Şûra, Silahlı Kuvvetler içinde "ilk Ergenekon tasfiyesi"nin başlatılmak istendiği dönem.
2. (Bence); Seçilen yol, kolun kırılıp yen içinde kalması.
3. (Bence); Bir yandan TSK'da yolsuzlukla mücadele seferberliği, diğer yandan, olağan ve hiç olağan olmayan emeklilikler, istifaya zorlamalar, alt kademe tasfiyeleriyle ciddi bir girişim dönemi.
4. (Bence de); Bunda sadece iktidar devirme, iç kargaşa çıkarma meselesi değil, Kuzey Irak faaliyetleri, orada da çeşitli ilişki ve suikast niyetleri de etkili.
5. (Bence); Siyasi iktidar ve ordu komuta ayağı zayıf olan karışık, karmaşık, öncelikleri kısmen farklı renklerin daha hızla birbirine yaklaştığı bir yıl aynı zamanda.
6. (Bence); Karşı gruplaşma, örgütlenme, buluşmanın "anti-Amerikan" rengine rağmen, ciddi bir desteği ABD'deki (İsrail'e en yakın) en şahinlerden de geldi. Yani öyle kaba bir "Rusçu, İrancı" meselesi değil. Perle, Rubin, Kristol gibi böyle ağababaların o dönemki tavırlarını iyi bilenler bunu daha rahat anlayacak. Onların hükümet, Kuzey Irak için sözlerinin burada nasıl yankılandığını hatırlayan da.
7. (Bence); Bu kol ile yen meselesinin ABD'den de bir gölgesi vardı. Bush yönetiminin şahinlerinin, Cheney dışında kısmen tasfiyesiyle buradaki ayrışma süreci de hızlandı."

Dediklerinin sadece kendi çıkarımları olduğunu belirten Umur Talu, yazısında, 2004 yılındaki tasifyenin de altını kalın bir kalemle çiziyor:

"2004, iki önemli 'Komutan'ın, Aytaç Yalman ve Şener Eruygur'un emekli olmasıyla bitti.
Bu "normal" emekliliklere, Özel Kuvvetler Komutanlığı'nın kimi önemli isminin olağan olmayan gidişi de eklendi.
Öncelikle, iki yıl üst üste terfi verilmeyen Genelkurmay Harekât Başkanı Korgeneral Köksal Karabay, bir gün Genelkurmay Başkanı olmayı umarken emekliliğe zorlandı.
Özel Kuvvetler Komutanı Tuğgeneral Sadık Ercan, terfi yerine emekli edildi.
Yanılmıyorsam, Özel Kuvvetler Tugay Komutanı Tuğgeneral Abdullah Kılıçarslan da.
"Sosyetik fişleme" denen faaliyetle adı duyulan 2. Zırhlı Tugay Komutanı Mehmet Kaya Varol da.
Sadece onlar değil.
Sayıyı ve tüm isimleri bilmiyorum ama, tesadüf bu ya...
Mesela, Eskişehir'de cephanelik ve çok özel belgelerle, gizli kayıtlarla Ergenekon zanlısı olarak tutuklanan Özel Kuvvetler Muharebe Arama Kurtarma Alayı İstihbarat ve İstihbarata Karşı Koyma Şube Müdürü Binbaşı Fikret Emek de...
Evinde adına düzenlenmiş belgeler bulunan "Komutan", MAK Alay Komutanı Albay Mustafa Levent Göktaş da. Hani yine "Ergenekon zanlısı" olarak önceki gün tutuklanan Avukat Göktaş da!"

Umur Talu dönemin Genelkurmay Başkanı'nın Orgeneral Hilmi Özkök, "İkinci Başkan"ın da Orgeneral İlker Başbuğ olduğunun özellikle belirtti.